Οι πάγοι της Ανταρκτικής λιώνουν 77% ταχύτερα απ΄ότι πριν από 40 χρόνια

στις

Στην Ανταρκτική υπάρχει το μεγαλύτερο στρώμα πάγου του πλανήτη. Η έκτασή του φτάνει τα 14 εκατομμύρια km2 και ο όγκος του τα 30 εκατομμύρια km3 . Μέχρι πρόσφατα οι επιστήμονες πίστευαν πως η Ανταρκτική, με την εξαίρεση της χερσονήσου της, ήταν η μόνη ήπειρος που δεν επηρεάζεται από τις κλιματικές αλλαγές. Έκαναν λάθος. Νεότερες έρευνες έδειξαν πως η μέση θερμοκρασία της Ανταρκτικής έχει αυξηθεί κατά 10 C και πως η ήπειρος χάνει κάθε χρόνο 152 – 232 km3 πάγου. Οι μεγαλύτερες απώλειες παρατηρούνται στη Χερσόνησο όπου η θερμοκρασία έχει αυ- ξηθεί κατά 2,5ο C και στη Δυτική Ανταρκτική. Το στρώμα πάγου της Δυτικής Ανταρκτικής επικάθεται πάνω σε βράχο, ο οποίος βρίσκεται κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας. Καθώς η θερμοκρασία του ωκεανού στην περιοχή έχει αυξηθεί κατά 1ο C τα τελευταία 60 χρόνια, ο πάγος δεν λιώνει μόνο στην επιφάνεια αλλά και στη βάση του.

Το 2002 ο επιστημονικός κόσμος «πάγωσε», όταν ένας παγετώνας με έκταση μεγαλύτερη από το Βέλγιο αποκολλήθηκε από τη Χερσόνησο της Ανταρκτικής και στη συνέχεια έσπασε, σε λιγότερο από ένα μήνα, σε μικρότερα παγόβουνα. Ο LarsenB ήταν ένα κρηπίδωμα πάγου 12.000 ετών με μεγάλη σημασία για την Χερσόνησο της Ανταρκτικής. Τα κρηπιδώματα πάγου εμποδίζουν τη ροή άλλων παγετώνων προς τη θάλασσα, ενώ ταυτόχρονα κρατούν μακριά από την ενδοχώρα το θερμό θαλάσσιο αέρα. Από το 2002 που ο LarsenB αποκολλήθηκε, οι παγετώνες της Χερσονήσου λιώνουν γρηγορότερα και κι νούνται με μεγαλύτερη ταχύτητα προς τη θάλασσα.

Πάγοι δεν υπάρχουν μόνο στους πόλους, αλλά και στις ψηλές βουνοκορφές όλου του κόσμου, από την Ευρώπη και την Ασία, μέχρι την Αφρική και τη Λατινική Αμερική. Σήμερα η παγοκάλυψη των Ανατολικών Ιμαλαΐων (Ασία) έχει μειωθεί κατά 30%, των Άλπεων κατά 40%, του όρους Τζάγια (Ινδονησία) κατά 80%, και του όρους Κένυα (Αφρική) κατά 92%.

Ο ποταμός Γάγγης στην Ινδία παρέχει νερό για πόση και άρδευση σε 500 εκ. ανθρώπους. Αν οι παγετώνες του Νεπάλ εξαφανιστούν, το νερό του Γάγγη θα μειωθεί κατά 90% και η ανθρωπιστική κρίση που κατά συνέπεια θα προκληθεί, θα έχει τεράστιες διαστάσεις.

Ο πάγος αντανακλά το 90% της ηλιακής ακτινοβολίας που πέφτει σ’ αυτόν. Όσο οι πάγοι λιώνουν και η έκτασή τους συρρικνώνεται, μειώνεται και η επιφάνεια της αντανάκλασης της ηλιακής ακτινοβολίας, επομένως στη γη «εγλωβίζεται» περισσότερη ακτινοβολία. Τα τμήματα της θάλασσας και της ξηράς που έχουν αποκαλυφθεί με την τήξη των πάγων, απορροφούν πολύ περισσότερη ακτινο βολία και αυξάνουν τη θερμοκρασία των ωκεανών, της γης και του αέρα. Σε τοπικό επίπεδο η άνοδος της θερμοκρασίας λόγω της τήξης των πάγων προκαλεί περαιτέρω τήξη των πάγων και μάλιστα με ολοένα και ταχύτερους ρυθμούς, ενώ σε παγκόσμιο επίπεδο τροφοδοτείται η υπερθέρμανση του πλα- νήτη και δίνεται νέα ώθηση στις κλιματικές αλλαγές. Το λιώσιμο των πάγων κρύβει όμως ένα ακόμα τρομαχτικό μυστικό. Κάτω από τους αιώνιους πάγους της Αρκτικής βρίσκονται παγιδευμένοι δισεκατομμύρια τόνοι μεθανίου (κυρίως στον Αρκτικό Ωκεανό, τη Σιβηρία, την Αλάσκα και τον Αρκτικό Καναδά). Το μεθάνιο είναι ένα από τα πιο δραστικά αέρια του θερμοκηπίου – 20 φορές πιο δραστικό από το διοξείδιο του άνθρακα. Αν οι πάγοι της Αρκτικής συνεχίσουν να λιώνουν, το μεθάνιο θα απελευθερωθεί σταδιακά στην ατμόσφαιρα προκα-λώντας μια νέα αύξηση της θερμοκρασίας της γης και ακόμα μεγαλύτερες αλλαγές στο κλίμα της.

Οι ειδικοί προειδοποιούν πως αν η θερμοκρασία του πλανήτη συνεχίσει να αυξάνεται, μέχρι το 2050 οι ψηλές βουνοκορφές ανά τον κόσμο θα χάσουν τουλάχιστον το 25% της παγοκάλυψης τους, ενώ μέχρι το 2100 αυτό το ποσοστό θα ανέβει στο 50%. Σε κάποιες περιοχές του πλανήτη όμως η διαδικασία της τήξης των πάγων θα έχει πολύ πιο γοργούς ρυθμούς. Για παράδειγμα, μέσα στα επόμενα 20 χρόνια οι Άνδεις αναμένεται να χάσουν το 80% των πάγων τους, ενώ την ίδια περίοδο στο Κιλιμάντζαρο, το ψηλότερο βουνό της Αφρικής, οι πάγοι αναμένεται να λιώσουν πλήρως.

Όσο η θερμοκρασία του πλανήτη αυξάνεται, από τους ωκεανούς, τα ποτάμια, τις λίμνες και το έδαφος θα εξατμίζεται περισσότερο νερό. Για κάποιες περιοχές του πλανήτη, η αυξημένη εξάτμιση των υδάτων θα σημάνει περισσότερες βροχές, καταιγίδες, τυφώνες και πλημμύρες. Σε άλλες περιοχές όμως, το ίδιο φαινόμενο, θα σημάνει μείωση την βροχοπτώσεων και εκτενέστερες περιόδους ξηρασίας με μεγαλύτερη ένταση, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τους πληθυσμούς (μεταναστεύσεις, πόσιμο νερό, αγροτική παραγωγή κλπ.).

(Αποσπάσματα από το ενημερωτικό φυλλάδιο «Κλιματικές αλλαγές. Η αντίστροφη μέτρηση για τον πλανήτη έχει ξεκινήσει». (ΠΗΓΗ)

Τίτλος ανάρτησης από dailymail.co.uk (άρθρο 30/3/2014)